شاید اینجا دارم بلند بلند فکر می کنم

طبقه بندی موضوعی
يكشنبه, ۱۸ آذر ۱۳۹۷، ۱۲:۴۱ ب.ظ

اعترافات ذهن بی خطر من

به نظرم آدمیزاد باید بتونه درباره چیزهایی که دوست داره، حرف بزنه و اظهار نظر بکنه اما گاهی جرات این ابراز نظر رو نداریم. چرا و به چه علت؟ به این خاطر که ممکنه طرف مقابل و یا جمع تاییدمون نکنن. خلاصه یه گفتگوی درونی شکل می گیره که وای الان اگه بگم اینو دوست دارم ممکنه مسخره ام بکنن و بهم بگن بد سلیقه و مثلا تو سلیقه موسیقایی :) نداری و  تو سلیقه ات تو انتخاب کتاب و اینا بده و سلیقه ات تو فیلم افتضاحه و آخه این چه لباسیه که ازش خوشت میاد و اینا.... و خیلی هامون به خاطر همین افکار ممکنه الکی همرنگ جماعت بشیم ...آخه چرا؟! تو فقط کافیه خوب گوش بدی به حرفاشون و سلیقه هاشون رو بشنوی و حالا ممکنه واقعا نظرت هم عوض بشه بعد با رعایت ادب بگی نه من اینو دوست دارم حداقل الان و تو این برهه با این دلیل یا بدون دلیل! حالا صحبتم راجع به انتخابهای اساسی و اینا نیستا...

مثلا من خودم انوااااااع موسیقی رو گوش می دم... خیلی هاش ممکنه از نظر عده ای جلف باشه یا مثلا یکی از جملات بالا رو بگن ولی خب چیکار کنم من اینم! مثلا من محسن چاووشی رو دوست ندارم خیلی! آره ترانه هایی که انتخاب می کنه خیلی پرمفهومه و اینا ولی واقعا موزیک های غم انگیزش حالمو بد می کنه اکثرا آهنگ های شادشو گوش می کنم حالا موزیک های غمگینشو اگه آهنگِ متنِ یه فیلم باشه ممکنه بدم نیاد گوشش کنم ولی کم پیش میاد تنهایی بشنومش! یا مثلا این روزها همه عاشق اِبی هستن شما چطور؟!!! بازم من با نحوه خوندنش نمی تونم ارتباط برقرار کنم ولی متن ترانه هاشو دوست دارم.

من خیلی ها رو دوست دارم. اینجوری نیست که همه ی آهنگ های یه خواننده رو دوست داشته باشم ولی ممکنه از چند تا آهنگش خوشم بیاد. بنابراین از محمد علیزاده و محسن ها و همایون و هیراد و بندها بگیر تا زندوکیلی و علیرضا قربانی و محمد اصفهانی و معین و محمد معتمدی و چارتار و.... تا آهنگ هایی که مناسب مجالس بزم و سروره :دی تا  آهنگ انگلیسی و فرانسوی و کره ای و هندی :)))))) گوش می کنم. بستگی به حالم داره... مثلا این روزها خیلی ها هم شجریان ها گوش می کنند شما چطور؟! من به غیر از یکی دو تا آهنگ خیلی دوستشون ندارم :/ حالا ممکنه کسی بگه وااااااااا؟! ولی خب چیکار کنم؟! یا مثلا سنتی تا حدودی دوست دارم ولی سه چهارتا پشت سر هم گوش کنم سرم درد می گیره! واقعا سرم درد می گیره ها!

یا مثلا فیلم تو انواع ژانرها می بینم و دوست دارم. ممکنه باز ملت واکنش نشون بدن که دیگه فیلم هندی چیه به اونم رحم نمی کنی؟! ولی به نظر من هندی ها خیلی فیلم های بهتر و متنوعی نسبت به ما دارن و من موزیکال بودنشون رو دوست دارم و به نظرم دیدن این فیلم ها لابلای فیلم های دیگه خیلی هم حال خوب کنه اتفاقا :))))))))))) یا ممکنه بگید سریال های کره ای خیلی تینیجریه ولی من لطافتشون رو دوست دارم و ... تا صبح می تونم براتون بگم...!

یا مثلا من از  علی ضیا و علیخانی و خیلی از بازیهای پرستویی و ... خوشم نمیاد! در عوض مثلا مستر و دوست دارم :)


یالا شمام بیایید اعتراف کنید. بر کسی که این پست را کامل خوانده واجب است که همین جا اعتراف کند و من و بقیه به گوش جان می شنویم :)))) از همه چی می تونید بگید فقط به موسیقی و فیلم بسنده نکنید مَن مِن باب مثال از اونا گفتم ؛)

موافقین ۳ مخالفین ۰ ۹۷/۰۹/۱۸
مهناز

نظرات  (۱۲)

خو‌ منم اعتراف کردم همین (:
همین تفاوت سلایقه که زیبا میکنه !
پاسخ:
اعتراف کردن کار بسیار نیکویی است :)
بله. حق با شماست :)
چه جذاب چه طناز!


+خب من تفریحات ساده رو بیشتر دوست دارم و به این معتقدم که شاد بودن صرفا اینطوری نیست که کلی هزینه کنی و بری فلان غذا رو بخوری یا فلان دسر رو! من گاهی میتونم با "کیم" خوشحال شم و از ته دل بخندم، ولی با پیتزا و غذا های خارجکی و کلی چیز دیگه سختم باشه و ازشون لذت نبرم! معیار پول نیست! و حتی شاید موجب تجمل بشه! از آدمایی که تا میرن جاهای باکلاس قیافه شون جمع میشه و خانومانه میخندن وبرخوردشون تغییر میکنه هم بدم میاد! خودت باش بابا!


+اعتراف میکنم کره ای دوست دارم!
با اینکه بعضی فیلماشون خودمم حس میکنم که تینیجره!
اما باز حتی مسخره بازی هاشون و دوست دارم! شوخی های بچگانه شون رو هم!


+در مورد آهنگ کلا حرفی ندارم. چون خیلی هم گوش نمیدم.
نه مدت زمان کمی گوش بدم ها! روزایی که هندزفری همراهم باشه اکثرا گوش میدم! زیاد هم هست این روزا! اما تعداد آهنگایی که گوش میدم کمه! به خاطر همین خیلی درمورد سلیقه آهنگیم حرف خاصی ندارم.



+از کسایی که تا بهشون میگم کتاب رمان نوجوان میخونم یه جوری نگاه میکنن یا یه چیز میگن بدم میاد :/ به نظرم اونا افرادی هستن که چیزی رو از دست دادن! نه من! روح آدمو خیلی لطیف میکنه!
تازه بعضیاشون تیکه هم میندازن که فلان کتاب مفید رو خوندی؟؟
دلم میخواد کله شون رو بِکَنَم


+کلا اعتراف میکنم زیاد کتاب مفید نخوندم! انقد که رمان و تخیلی خوندم!



+از علیخانی و گلزار خوشم نمیاد! نه که بدم بیاد. اما اینجوری که همه سر و دست میشکنن براشون خوشم نمیاد! گاه گاهی برنامه هاشونو میبینم.


خیلی دوست دارم از این افراد باشم که خودمو، با همه چیز هایی که " من" هستم، دوست داشته باشم!
باید روش تلاش کنم!


پاسخ:
+ آره منم می تونم با یه "قیفی" کیف کنم :)))
+ منم. اینم بگم که وقتی بیش از حد تینیجری می شه منم دلزده می کنه. نمی گم همه شون خوبن ولی خوب هم دارن.
+اوهوم.
+ همیشه یه تعداد آدم هستن که سلایق و علایق آدم رو به سخره بگیرن. خب منم کتاب نوجوان می خونم بعضی هاشونو دوست دارم بعضی رو نه! 
+ منم قرار به مقایسه باشه به همچین نتیجه ای می رسم ؛)
+ از علیخانی بابت ماه عسل خوشم می اومد اما الان دیگه حوصله اش رو ندارم. گلزار هم بعضی فیلماشو دوست دارم بعضی هاشو نه!!!

منم تمام سعیم بر اینه. امیدوارم موفق باشیم :)
هالیوودم فقط تجاری  شده.میدونم از سبکاشون اگاهم ولی نمیتونم ارتباط برقرار کنم.
پاسخ:
بالاخره سلایق مختلفه دیگه :)
 در جواب کامنت گل آقا دلم خواست بگم من عقاید یک دلقک و به زووووور تموم کردم خیلیییی مزخرف بود.نویسنده بیشعوری هم خیلی مغروره. ولی الیف شافاک و دوس دارم.
جوجومویز برا تنوع خوبه ولی نه اینکه فقط جوجومویز بخونی ،مودب پور و رحیمی هم نمیخونم خدایی دوست ندارم جذبم نمیکنه .صد سال تنهایی خیلی سنگینه خوندمش بد نیس به نظرم ولی نمیفهمم چرا همه میگن معرکه اس و پر از نکته های ظریف؟



پاسخ:
ان شاالله که گل‌آقا می خونن :)
اوف آهنگ و فیلم هم من سلیقه م با هیچکس یکی نیس! انقد گاهی احساس تنهایی میکنم، دوس دارم مثلا یه وقتی با صدای بلند آهنگ گوش کنم، تو ماشین آهنگ بذارم یا یا یکی فیلم ببینم، ولی خب هیچکس پیدا نمیشه هیچ وقت. دیگه الان حالا برام مهم نیس، از تنهاییام بیشتر لذت میبرم. 

من آهنگایی رو دوس دارم که منو به دوران کودکیم میبرن و کلا آهنگایی که اون دوران شنیدم رو دوس دارم، یه حس خاصی باهاشون دارم. شکیلا، هایده، حمیرا، امید، مهستی، هنگامه، معین و خیلیای دیگه. شجریان پسرو دوس دارم، پدر نه. ولی کلا همه مدلی تقریباً گوش میدم، ولی برعکس باز من شاد زیاد به مذاقم نمیخوره، یعنی کلا آهنگی که پشتش بیس میزنه رو اعصابمه، آهنگایی که خواننده تنهایی میخونه یه موزیک ملایم هم پشتشه رو بیشتر میپسندم. این محمد معتمدی رو هم تازگیا خوشم اومده ازش. یه سری آهنگا هم هست یهو عاشقشون میشم بی دلیل، مثلا نمیدونم آهنگ ستارخان، یا آهنگ آغا محمدخان رو شنیدید یا نه، ولی من خیلی دوسشون داشتم. میتونم بگم آهنگ حماسی بودن در نظرم.

اما فیلم! دقیقاً من عاشق فیلم هندی و کره ای ام! ایرانی اصلااااا نمیبینم چون از بازیگرای ایرانی خوشم نمیاد :D ایشششش! و  معیارم در کل برا انتخاب فیلم، فیلمیه که به نهاد خانواده ارج بنهه و ارزش ها رو نشون بده ( که توی هندی و کره ای خیلی اینو میبینم، نقش پررنگ خانواده و ارزش ها ). ولی جز اینم فیلمایی دیدم از کشورای دیگه گاها که این چیزا توش پررنگ بوده، مثلا ژاپن، لبنان، آلمان. 

دیگه دنیا اینجوریه خواهر، خودت باش، مهم نیس دیگران چه فکری میکنن. منکه میخوام تو دنیای خودم زندگی کنم. داشتن دو تا دوست همفکر برای من خیلی دلنشین تر از اینه که سعی کنم موافقت همه رو جلب کنم. دلم هم نمیخواد برا عقاید و سلایقم برای کسی توضیح بدم. مردم حق دارن هر کسی که میخوان باشن، منم به اندازه اونا حق دارم خودم باشم! 


پاسخ:
کار خوبی می کنی.
واااای امید و معین... به به :)  یه دوستی داشتم هروقت می خواستم از معین حرف بزنم یا آهنگ بذارم مسخره امون می کرد واقعا هم قصدی نداشتا دوست نداشت ولی من تا الان یادم مونده!
و نه آهنگ آقا محمدخان رو نشنیدم!!
به به دوست هم سلیقه ای من :))))))))) بازیگرای ایرانی که دوست دارم کمن ولی ایرانی هم می بینم. تو هندی که اصلا خانواده یه نهاد مقدسه! کره ای ها هم خیلی به خانواده بها میدن ولی فیلم هایی که مثلا راجع به یه سلسله است و اینا نه خیلی. تو قصرهاشون مادر به پسرش رحم نمی کنه گاهی!!! :/
این پاراگراف آخرت خیلی لایک داره.
من که بی باک سلیقه عجیبم و از نظر ادم ها عتیقه یا گاها مزخرف خودم رو تو آرنور اشتراک میذارم.اصلا الان با این پست به این نتیجه رسیدم کل صفحه گرامافون و سینماتوگرافم اعتراف کدس.

اعتراف کده ای که خوشبختانه نه فیدبک منفی داشته و متاسفانه نه آنچنان فیدبک مثبتی ...

اما حالا به جای اینکه از سلیقه خودم بگم یکم به جنگ با سلیقه شما بیام (((: فیلمای هندی و سریال های کره ای رو درک نمیکنم (: 

اعتراف نامه : کلا با سینمای هند و هالیوود و سینمای امروز ایران و تلویزیون و سریالای کره ای مخالفم .از بیخ (:
موسیقی پاپ امروزی حالمو بد میکنه.به جز چاوشی که اونم پاپ راکه سبکش البته.از پاپ امروزی امریکا هم متنفرم.رپ هم خراب شد و‌گرنه دوستش داشتم.
پاسخ:
عجیب توصیف بهتریه. خیلی وقت نیست که این قسمت ها رو دیدم ولی چون ندیدمشون و نشنیدمشون نمی دونم دقیقا باید چی بگم ولی قطعا سلیقه تون خیلی متفاوته.
سینمای هند فقط فیلم های عاشقانه نیست همون طور که سریال های کره ای فقط جومونگ نیست یا فیلماشون فقط یه جور نیست! ؛)
تلویزیون ایران که تقریبا هیچی نداره فقط بعضی فیلمای سینماییش خوبن...
دیگه با هالیوود چرا مخالفین؟؟؟؟؟
سینمای هند هم می شه بالیوود :)))
رپ به نظرم موضوعاتش خیلی اجتماعی و نقادانه بود ولی من خیلی نتونستم باهاش ارتباط برقرار کنم.

۱۸ آذر ۹۷ ، ۱۴:۵۵ آقاگل ‌‌
یه بحثیم وسط کامنتا دربارۀ موسیقی سنتی شد. یه توضیح کوتاه بدم و بقیه‌اش رو شاید مفصل‌تر توی یکی دوتا پست گفتم. موسیقی سنتی ایرانی، یعنی موسیقی‌ای که بر اساس ردیف باشه، هفت دستگاه و پنج آواز داره. هر دستگاه یا آواز رو درواقع یک مسیر برای رسیدن از نقطۀ آ به بی در نظر بگیرین. حالا وقتی می‌خوای این مسیر رو طی کنی، ممکنه از کوچه پس کوچه‌ها هم بشه رفت. این کوچه‌ها رو بهش می‌گن گوشه. ویژگی گوشه اینه که وقتی واردش می‌شی، وقتی به انتهاش برسی، دوباره برمی‌گردی به مسیر اصلی. این تا اینجا. چیزی که اغلب دربارۀ موسیقی سنتی فکر می‌کنن اینه که غمگینه! ولی در حقیقت این نیست. موسیقی سنتی بخش‌های غمگینم داره، بله. آوازها خیلی جاها غمگینن. ولی در کنار آوازها ما گوشه‌ها و تصنیف‌هایی هم داریم که اتفاقاً شادی‌آوره. مسرت‌بخشه. 
پاسخ:
مرسی از توضیحاتتون. مفید بود.  احتمالا ما اکثرا سنتی های غمگین گوش کردیم یا شایدم سنتی های غمناک زیادتره.
اینجوری که قشنگ گوشه رو توصیف کردید یادم می مونه. مرسی
بعد این مفهوم گوشه مثل همونه که تو خونه های قدیمی قسمتهای زاویه دارِ اتاق با یه در جدا می شدن و وقتی مهمون زیاد بوده بازش می کردن تا بزرگتر بشه!!! 
می شه یه چندتا از این موسیقی های مسرت بخش معرفی کنید. ممنون.

۱۸ آذر ۹۷ ، ۱۴:۰۳ آقاگل ‌‌
از همین موسیقی شروع کنم من، از چاووشی به اندازۀ سیر بدم میاد. دل خوشی هم از موسیقی پاپ ندارم. از همایون شجریان تا قبل از دوستیش با پورناظری خوشم می‌اومد و بعد از اون فقط می‌تونم یکبار آهنگ‌هاش رو بشنوم. و هربار شنیدمش ناامیدتر شدم. محسن نامجو رو دوست دارم و به نظرم حرف برای گفتن داره. و اگر قرار باشه در روز دو سه ساعت موسیقی بشنوم اولین انتخابم موسیقی سنتیه.
توی دنیای کتاب‌ها، از صدسال تنهایی خوشم نیومد، هیچ وقت نتونستم عقاید یک دلقک رو تمام کنم، به نظرم بیشعوری یه کتاب مزخرفه و نویسنده‌هایی مثل جوجو مویز و فهیمه رحیمی و م.مؤدب‌پور و الیف شافاک هم از اساس نویسنده شدنشون یکی از باگ‌های خلقت بوده.
پاسخ:
من سیر دوست دارم ولی :دی 
همایون شجریان و پورناظری؟!
محسن نامجو فقط یکی دو تا از آهنگاشو گوش کردم و فعلا تا اینجا خوشم نیومده نمی دونم بعدا چی می شه.
آااااااخ به به بالاخره یکی پیدا شد که عقاید یک دلقک رو دوست نداشته و حتی نتونسته تمومش کنه... داشتم به خودم شک می کردم!!!!
یا خداااا باگ خلقت!!!! :)))) فعلا از این نویسنده ها کتابی نخوندم!!!!! صدسال تنهایی رو هم هنوز نخوندم نمی دونم چرا هر بار دفعم می کنه به جای جذب :/

خوبی این پست اینه که آدم متوجه می شه هیچ کس تنها نیست :))) 
۱۸ آذر ۹۷ ، ۱۳:۲۴ حسن مجیدیان
سلام
مطلب شما درسته و ایرادی بهش نیست
سلیقه و پسند امری نسبیه و بعیده بشه کسی رو به خاطر این طرز نگاه ملامت کرد.
من و ما هر کدوم بنا به زیست و تربیت و محیطمون، علایقی رو پیا کرده ایم...

پاسخ:
سلام.
:)
بله. باهاتون موافقم. اصل هم در این بین احترام متقابله :)

۱۸ آذر ۹۷ ، ۱۳:۰۲ جناب منزوی
سلام
حس کردم یه نفس حرف زدید :)
دقیقاً یه مدت اینطوری بودم، قبل از سربازی، یعنی بعد از سربازی کوبیده شدم و یه شخصیت جدید به دنیا اومد. حتی رو درسم تاثیر گذاشت، از نوع مثبت :)
قبلاً یه بابای گفت فقط شجریان، من هم بدو رو رفتم موسیقی هاشو گوش دادم، واقعاً صدای معرکه ای داره ولی اون موقع باب دلم نبود ولی روم نشد بگم. الان شجریان گوش میدم و لذت میبرم ولی نه از هر موسیقی یا تصنیفی. اون خواننده هایی که اسم بردید اول موسیقی آنلاین گوش میدم و بعد اگه خوشم اومد دانلود می کنم :)
قبلاً هم به خواننده های جدید فرصت نمیدادم و ترانه هاشون رو گوش نمی دادم و فقط سراغ معروف ها می رفتم، ولی بعد سرعقل اومدم :)
الان از هر ترانه ای اگه خوشم بیاد دانلود می کنم دیگه به اسم و شکل و شمایل توجه نمی کنم، اگه خواننده معروف باشه و ترانه باب دلم نیست دانلود نمی کنم، کتاب هم سعی می کنم از دیگران اسم بگیرم و بخونم ولی در نهایت نظرم رو میدم، بعنوان مثال خیلی ها گفتن ملت عشق معرکه ست ولی اصلاً هم معرکه نبود اما به مخاطب میگم حتماً کتاب رو بخونه چون سلیقه ها مختلفه، یه لحظه بذارید نفس بگیرم :)
فیلم، انصافاً حالم از فیلم های هندی بهم می خوره مخصوصاً سریال ها :/ ، فیلم های ایرانی (همه جا گفتم بازیگرامون دارن هدر میرن) بعضیاشون خوبون، سریال هامون خدایش خوب بودن ولی نمیدونم چی شده مثل سابق نیستن.
ولی قبول دارم تنوع در فیلم های هندی نسبت به ما زیاده.
ولی فیلم های آمریکای انصافاً خوش ساختن، گرچه خالی بندیشون کمتر از هندی نیست اما منطقی درستش میکنن :)
زیاد حرفیدم :)
پاسخ:
سلام علیکم.
تقریبا و برا همین چند تا مثالو یادم رفت بنویسم که ان شا الله تو یه پست جدا می نویسم ازشون :دی
حالا خدا رو چه دیدی شاید ما هم یه روز از شجریان خوشمون بیاد!
ما هم اصلمون تو دانلود همینه :)
اتفاقا اینجوری گوش کردنها باعث می شه خیلی متعصب نباشیم و از پیش هم قضاوت نکنیم.
نفس بگیرید خب :)
من سریال هندی ندیدم تا حالا :/ میگن سریال هاشون ضعیف تره!و از تک و توک فیلم و سریال ایرانی خوشم میاد! ولی بعضی بازیگرامون واقعا خیلی خوبن.
در مورد فیلم آمریکایی قبول دارم که از هندی بهتره خب!
اتفاقا خیلی خوب بود. 
منم سلیقه موسیقیم شبیه اطرافیانم نیست
منم شجریان دوست ندارم و اصلا میشنوم اذیت میشم ولی اطرافیانم عاشقشن

مثلا من موسیقی سنتی زیاد دوست ندارم
ولی ساز سنتی میزنم
به هر کیم میگم باورش نمیشه من از موسیقی سنتی و خوندن های با چه چه خوشم نمیاد

من فیلم های فانتزی و تخیلی رو خیلی دوست دارم برعکس دوستام که فیلم های عاشقانه و خانوادگی دوست دارن

من سریال های خانوادگی اصلا دوست ندارم ولی اطرافیانم از دیدنشون لذت میبزن

من کله پاچه هم دوست ندارم و همیشه مورد حمله اطرافیان قرار میگیرم که بهم میگن بی سلیقه :D

من رنگ کردن موهامم زیاد دوست ندارم و همه بابت این موضوع هم بهم حمله میکنن

من خیلی ساده میگیرم همه چیز رو و سختش نمیکنم. توقع زیادی از اطرافیانم ندارم و چندادن بهم بر نمیخوره و هر کاری از دستم بربیاد برای اطرافیانم میکنم و  بابت این موضوع هم همیشه بهم میگن داری اشتباه میکنی و ...

خلاصه انگار همه دورور ادم هستن تا بهت بگن باید با سلیقه اونها پیش بری و اگر طبق سلیقه اونها نباشی تو مشکل داری و داری اشتباه میکنی

منم کار خودم رو میکنم غالبا
پاسخ:
موسیقی سنتی خیلی غمگینه. یه وقتایی آدم حس می کنه واقعا شادی توش کمه!
فیلم من همه نوعی می بینم.
آقا من کله پاچه رو می بینم می گم بقیه چطور می خورن؟! یعنی تقریبا خانوادگی همچین نظری داریم. مامانم یه جور دیگه درستش می کنه. فقط کله پاچه مامان پز!
اصل اینه که خودت با رنگ موهات کیف کنی :))) می بینی هندی ها تقریبا اصلا دست به رنگ موهاشون نمی زنن؟! ؛)
کاملا درکت می کنم چی می گی ؛)  اصلا آدمیزاد همینه. هیچ آدمی دقیقا شبیه اون یکی نیست حتی دوقلوها.
امیدوارم درکت کنند.
من همه آهنگها رو گوش میدم.دقیقا عین خودت همه چیز رو میبینم همه چیز رو هم میخونم داشتم پست و میخوندم گفتم مهناز هم مث منه! فعلا فقط گیر خوندنم بیشتر رو اروین بالومه که واقعا کتابهاشو دوست دارم شاید به جز یکی دو تا همش رو خوندم. 
پاسخ:
اینجوری کیف داره دیگه... آدمیزاد عاشق کشف کردنه. البته که امتحان کردن هر چیزی خوب نیست.
متاسفانه هیچی از اروین یالوم نخوندم فعلا.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">